Na rynku finansowym mamy do dyspozycji zarówno oferty kredytowe jak i pożyczkowe, jednakże mało kto zastanawia się dlaczego raz formy pożyczania pieniędzy nazywane są kredytami a z drugiej strony pożyczkami.
Wszystko to jest uregulowane w prawie, a dokładnie w ustawie o prawie bankowym, który jasno mówi, że kredyty gotówkowe i nie gotówkowe (jak np. kredyty hipoteczne) mogą udzielać tylko i wyłącznie banki na określony cel. Ponadto ustawa ta mówi, że każdy kredyt musi być zawarty w formie pisemnej, gdzie należy uwzględnić jasno termin spłaty, cel oraz kwotę spłaty.
Pożyczki gotówkowe zaś reguluje kodeks cywilny i mogą je udzielać zarówno banki jak i inne instytucje finansowe oraz prywatne osoby.

W celu udzielenia pożyczki należy wypełnić umowę pożyczkową podobną do umowy kupna sprzedaży danej rzeczy. Jednakże nie trzeba jasno precyzować celu oraz terminu spłaty danej pożyczki gotówkowej.
Oprócz ustawy o prawie bankowym i kodeksu cywilnego mamy również ustawę antylichwiarską, która ma na celu ograniczyć decyzje instytucji finansowych co do oprocentowania kredytów i pożyczek.

Ustawa ta jest formą obrony praw konsumenckich. Jednakże z doświadczenia wynika inaczej, ponieważ na rynku finansowym istnieje wielu tzw. lichwiarzy, którzy wyłudzają pieniądze od naiwnych osób, którzy pilnie potrzebują pieniądze. A ponadto banki znalazły obejście ustawy i wprowadziły wiele dodatkowych opłat, przez co wzrasta realne oprocentowanie pożyczki lub kredytu choć nominalne oprocentowanie jest zgodne z ustawą.